Gece, İstanbul’un sesini değiştirir. Kalabalıklar çekildiğinde sokaklar, gündüz sakladığı hikâyeleri yavaşça anlatmaya başlar.
Yürümek, bazen bir yere varmak değil; içimizde kalan sesi duymaktır.
Her köşe başında başka bir hatıra, her pencerede başka bir hayat vardır.
